Kankerverhalen

We lopen het ziekenhuis binnen, gaan naar afdeling V3.3, melden ons, krijgen een bed toegewezen, de verpleegkundige prikt een infuus en checkt of ze de juiste patiënt voor zich heeft. Ondertussen is de apotheek al druk bezig om de chemo klaar te maken en zodra die klaar zijn worden ze één voor één aangehangen. Allemaal handelingen die na 6 keer chemotherapie wel duidelijk zijn. Wat niet te voorzien is dat je altijd een kamer deelt met andere patiënten. Je weet niet wie voor die dag je kamergenoten zijn en dat is soms best wel een uitdaging. Niets is hetzelfde en iedereen krijgt een behandeling op maat. Er komen verhalen los en soms tref je het dat iemand zijn kankerverhaal met je deelt. In deze 12 keer (2×6) dat we nu op de dagbehandeling komen hebben we al veel gehoord. Instemmende gesprekjes gehad en ervaringen gedeeld. Dat is fijn.

Het valt wel op dat nu ik zelf kanker heb, mensen steeds weer kankerverhalen van Hand holding cancer awareness ribbonanderen aan mij willen vertellen. Praten over kanker is niet altijd gemakkelijk als je het zelf moet ondergaan. Hoe moet ik dan reageren op deze verhalen? Meelevend instemmen? Zeggen dat ik het niet wil horen? Of maar gewoon aanhoren?

Bij het allereerste gesprek met de arts, toen kanker werd geconstateerd werd gezegd dat je in de kankertrein was terechtgekomen. En een trein deel je nu eenmaal met veel personen… het zal er allemaal wel bij horen. Het liefst blijf ik nu gewoon liever even in mijn eigen wereldje…

One Comment on “Kankerverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: